مصداق این عدم استقلال مالی ،فرزند دانشجویی که مشغول تحصیل است می باشد، آیا ازدواج آنها را تا اتمام تحصیلات به تأخیر بیندازیم ؟ فرزندمان در دوران تحصیل با غریزه جنسی خود چکار کند؟ این پرسش هایی است که والدین در مورد فرزند دانشجوی خود دارند. در مقاله قبل گفته شد که ازدواج در حفظ سلامت روانی و جسمی و همچنین سلامت دین آنها بسیار مؤثر است ؛ هر پدر ومادری سلامت روان و دین فرزندش برایش مهم است ، واگر لازم باشد تمام ثروت خود را خرج می نماید تا فرزندش سلامت خودرا بدست آورد .!

هرچه آدم راحت تر باشه اگر چه راحتتره ولی در اصل ناراحت تره. اینجوری واستون روشنش کنم که آدم تا یه چیزی نداره فقط اون چیز رو نداره اما هروقت داره هزار تا مشکل از طرف اون داره و بیشتر میخواد.

به قول دکترفلاح خونه های قدیمی رنج داشت ولی غم نداشت. بچه ها و پدر و مادر و بقیه خیلی کار و کوشش میکردن. رو زمین کشاورزی . آب از چاه میآوردن. کارها همش بدنی بود. ولی صفا و صمیمیت همیشه بینشون بود.  امروزی ها رنج نیست ولی غم هس. همه چی راحت شده با ماشین راحت میری جایی. حتی پنجره هاش هم برقیه و لازم نیست زحمت پنجره پایین آوردن هم بکشی اما اعصابها همه خورد. دعوا و سر و صدا سر چیز های کوچک/ عدم سپاسگزار بودن از خدا. اون قدیمیها به اندک هم راضی بودن ولی  امروزی ها به زیاد هم راضی نیستن. حقا که انسان سیری ناپذیر است و هرچه سیرتر باشه بیشتر میخواد

قدیمی ها یک کلبه ی گلی داشتن و به ااون قانع بودن و امروزی ها برج ها دارند و قانع نیستند. قدیمی ها با خر و اسب و شتر سفر میکردند و خدا رو شاکر بودن و امروزیها با بهترین ماشین هم سفر کنن باز ایراد میگیرن که چرا فلان جاش اینجور بود و چرا فلان جاش اونجور. انه کان ظلوما جهولا (احزاب 72). به درستی که انسان نادانی ناسپاس است.

سلام دوستان

آقای دکتر محمد حسین فلاح دکترای روانشناسی که سابقا در حسینیه چهارده معصوم سخنرانی میکرد

 و سخنرانی ایشان طرفداران زیادی داشت از 17 دی به مدت یک هفته سخنرانی داره. موضوع سخنرانی در رابطه با شناخت شیطان و افامه نماز هست

میخواستم امروز دوتا وبلاگ براتون معرفی کنم.

یک وبلاگ خودم هست  که چند روز یکبار به روزش میکنم و مطالب جالبی مینویسم از جمله خاطراتم:

http://eshaghieh.blogfa.comیکی هم وبلاگ دوستم هس که داره تو کانادا درس میخونه و خاطرات جالبش از اونجا رو مینویسه. بخونید خیلی جالبه و با حال و هوای اون ور آب هم آشنا میشین:

http://iceman1366.mihanblog.comفی امان الله

سلام دوستان مجمع

شايد اين پستم بي ارتباط با مجمع و كار فرهنگي باشه ولي براي دوستان قطعا مفيد خواهد بود. اطلاعاتي راجع به آنتي ويروسها تا رايانه هاتون مشكل پيدا نكنه . اينو در ادامه مطلب گذاشته ام.

از همه دنيا ديگه سيري، داري جونم رو ميگيري، از دستم داري ميري

همه تشنه لبن، ولي تو تشنه تري، رباب منتظره كه آبرو بخري

اي ميرم مرو تنها، اي شيرم مرو تنها، ميميرم مرو تنها، زمينگيرم

سالها دل طلب جام جم از ما ميكرد/آنچه خود داشت ز بيگانه تمنا ميكرد

اي قوم ببه حج رفته كجاييد كجاييد؟/معشوق همين جاست بياييد بياييد

همين دل، كعبه است اگر خداگونه باشد.

بهرحال من شبيه اين مجالس رو درشهرهاي بزرگ ديده بودم.

در شهرهاي بزرگ هر هفته هم دعاي كميل دارن. با همين مداحان. يه دعاي كميل شايد هرهفته در مساجد برگزار بشه ولي دعاي كميل واقعي دعاي كميليه كه معناي اين دعا رو اين گفتگوي عاشق و معشوق بفهمي و همراه باآن اشك بريزي.

همين جا از مسئولين درخواست ميكنم اگر امكان داره دعاي كميل هفتگي توسط مداحان متخصص برگزار شود. دعاي كميلي شبيه شهرهاي بزرگ و شبيه مناجات هاي مختاري خودمون(مداح مجمع)

جوانيم به سمند شتاب ميشد و از پي/ چو گرد در قدمش دويدم و نرسيدم

فكر كنم اين شعر رو امام خميني سروده بود.

بهرحال زندگي همينه.......فاصله ي بين انتظار آينده و حسرت گذشته...........

و دوباره انتظار براي منبرهاي شيخ مرتضي و مداحي مختاري و فلاح تا سال آينده.............

صفا و زيبايي كه در مجالس ما هس رو در كمتر جايي ميشه پيدا كرد.

خوشبختانه برنامه هيئت همچنان ادامه داره به صورت دعاي ندبه.......اما بيدار شدنش سخته!هين غنيمت شمر اي دوست دم عيسي صبح/ تا دل مرده مگر زنده كني اين دم از اوست

خبر خوب ديگر اينكه مراسم دهه دوم و سوم محرم هم هنوز تو راهه هرچند زيبايي دهه اول رو نداره.دهه دوم كنار خونه ما مراسم هس در كوچه كنار آتشنشاني، كنار مسجد سيد الشهدا كه تا چند روز ديگه شروع ميشه.دهه سوم هم هيئت ثارالله برنامه داره.پارسال برنامشون تو مهديه اميرآباد بود.دهه چهارم هم كه ميشه مصادف با مراسم اربعين در مهديه فيروزآباد برنامه عزاداري هس

البته فرصت نيس كه همه برنامه ها رو شركت كرد. بهرحال 100 تابدبختي داره آدم.اما به قدر توان ميتوان شركت كرد و صفايي به دل داد.كاش هيئت دعاي كميل هم مثل دعاي ندبه برگزار ميكرد.

امشب موضوع بخشی از سخنرانی شیخ مرتضی راجع به این بود که در قدیم زندگی ها بهتر بوده و قشنگتر. قدیم حدود 15 20 سال پیش تلفن ثابت هم خیلی ها نداشتن و مشکلی هم نداشتن ولی حالا بعضی ها چند خط موبایل دارن و هزار تا گرفتاری.

روی این موضوع فکر کردم . دیدم راست میگه. عصر امروز عصر آهن و پولاده و اثری از زیبایی های گذشته و صفای اون روز ها نیس و فساد بیداد میکنه.

اما آیا اشکال از ذات تکنولوژیه؟ آیا صنعت ذاتاً فساد میاره؟

نه. به نظر من مشکل بشر اینه که همزمان با پیشرفت مادیاتش معنویاتش پیشرفت نکرده. ابزار دستش پیشرفت کرده ولی عقلش پسرفت کرده و فرهنگ استفادشو نداره.

بذارید یه مثال براتون بزنم. چاقوی جراحی خیلی تیزه. در دست یک پزشک میتونه جان یک نفر رو نجات بده. اما در دست یک بچه یا یک جانی منجر به قتل انسان بیگناهی میشود!

همینو توسعه بدید به کلیه وسایل امروزی. از قبیل موبایل و اینترنت و ..... و خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.

امشب دیر به مراسم رسیدم. درست وقتی که روضه تموم شد و مداحی و سینه زنی آغاز شد. سوار موتور که پیاده میشدم حدس زدم صدای محمد جواد فلاحه. بله. درست  حدس زده بودم. محمد جوادفلاح  شب هشتم اومده بود.

محمدجواد رو سالهاست میشناسم. دبیرستان نمونه، همکلاسی بودیم. حدود سال 80 81 محمد جواد دبیرستان بود و هنوز مداح نشده بود. صبحها سر صبحگاه قرآن میخوند و پنجشنبه ها زیارت عاشورا تو مسجد مدرسه. یادش بخیر . از همون زمون صداشو دوست داشتم.

همون سالها بود که برای اولین بار به مراسم مجمع عاشقان بقیع اومدم. اون زمون به خاطر محمدجواد و صدای خوبش اومدم. مراسم تو حوزه علمیه میبد(کنار پارک شهر) برگزار میشد. همون زمون بود که اخلاق خوب بچه های مجمع منو جذب خودش کرد. و با یه نوع سینه زنی جدید آشنا شدم که بیشتر مخصوص شهرای بزرگ بود و میبد به صورت سنتی در تکیه ها عزاداری میکردن.

این بود که با یک نوع عزاداری جدید که خالصانه تر از عزاداری های سنتی بود آشنا شدم. موقع عزاداری تاریکی مطلق بود و گریه فراوون. و چه حالی میکردیم با اون گریه ها.

کم کم مجمع وسعت میگیرد. دوره بعدی در یخدان و در یک خانه برگزار شد. دوره بعدی در سپاه سابق میبد. کم کم یک سخنران جدید به مجمع اومد. یک روحانی جوان و خطیبی توانا. شیخ مرتضی دهقانی. و این عامل جذب دیگری شد. کم کم مجمع جای ثابتی پیدا کرد و این مکان مصلای میبد بود. و مداح جدیدی برای روضه های امام حسین که مناجاتی هم بود. آقای مختاری. و این عامل جذب دیگری بود. کم کم عزاداری مجمع در  مصلا پر جمعیت تر شد. و از تمام نقاط میبد اومدند. 3 عامل جذب رو گفتم:

1) سخنرانی شیخ مرتضی دهقانی 2) روضه ی آقای مختاری 3) مداحی محمد جواد فلاح

عوامل جذب دیگری که مهمتر از این عوامل بود برخورد خوب بچه های مجمع بود . بچه هایی باخدا و صفا دل.

یا حق

سلام

 ورود خودم رو به جمع نویسندگان مجمع عاشقان بقیع تبریک میگم. دست آقا ابوذر درد نکنه.

مراسم مجمع با عزاداریهای داخل حسینیه های میبد فرق داره . حسینیه های میبد به صورت سنتی هس و با مراسم نخل و تعزیه و زنجیر و ...اما مراسم مجمع که در مصلا برگزار میشه یه جورایی جدیدتره و شبیه مراسم عزاداری هیئتهای مذهبی شهرهای بزرگ هس نظیر مجالس حاج محمود کریمی و طاهری و حدادیان و ....

مراسم از چند بخش تشکیل میشه:

1) سخنرانی توسط شیخ مرتضی دهقانی(حدود 1 ساعت)

2) روضه خوانی توسط مختاری(حدود نیم ساعت)

3) سینه زنی به صورت تک ضرب و سنگین

4) شور(توسط مداح)

5) تقسیم شدن به دو گروه و دم دادن و جواب دادن

6) شور(توسط جمعیت و بدون مداحی)

7) روضه ی آخر و دعا توسط مختاری

قسمت 3 تا 6 توسط محمدجواد فلاح هرساله انجام میشد(حدود نیم ساعت) که ظاهرا جنوب هس و از 8 محرم میاد. خودم به شخصه قسمت محمد جواد رو بیشتر از بقیه مراسم دوست دارم هرچند همه اش زیباست.

قسمت روضه خوانی آقای مختاری هم برای گریه و مناجات خیلی خوبه ولی حیف من امسال اشک چشمم خشک شده و هرچی زور میزنم از گریه خبری نیس.خدایا توفیق گریه ی در مجالس امام حسین رو به همه عطا کن که مناجات به همراه گریه خیلی زیباست.ما رآیت الا جمیلا

یا حق